Gaśnice – skuteczność gaśnicza, pożary testowe

Gaśnice – skuteczność gaśnicza, pożary testowe

Gaśnice – pożary testowe właściwości i wykonanie oraz skuteczność gaśnicza

Skuteczność gaśnicza

Jednym z najważniejszych czynników decydujących o możliwości ugaszenia pożaru zużyciem gaśnicy jest jej skuteczność gaśnicza. Na etykiecie każdej gaśnicy można znaleźć informację o grupach pożarowych, które można gasić przy jej użyciu. Dodatkowo dla grup pożarów A i B określa się wielkość pożaru testowego np. 8A 113B, jaki powinien być ugaszony przy użyciu gaśnicy. Wymagania i przebieg testów dla poszczególnych pożarów testowych grupy A i B określa Polska Norma PN-EN 3-7. Badania takie przeprowadzają uprawnione do tego instytuty. Pozytywny wynik testów jest jednym z warunków otrzymania certyfikatu dopuszczającego daną gaśnicę do stosowania w ochronie przeciwpożarowej. Testy te przeprowadzane są z zachowaniem niezbędnych środków bezpieczeństwa, dlatego stanowczo odradzamy wykonywanie podobnych prób we własnym zakresie. Poniżej przedstawiamy podstawowe informacje dotyczące sposobów określania skuteczności gaśniczej w oparciu o normę PN-EN 3-7:

Pożary testowe grupy A

Właściwości pożaru testowego

Pożary testowe grupy A wykonywane są z użyciem beleczek drewnianych ułożonych w stos na metalowym wsporniku o wysokości 560 mm, szerokości 500 mm oraz długości równej długości pożaru testowego. Pożary testowe o wielkości większej niż 27A powinny być zbudowane z zastosowaniem pożarów testowych mniejszej wielkości (np. 34A = 21A+13A, 43A =8A+27A+8A) Beleczki wykonane są z drewna sosnowego
o zawartości masowej wilgoci od 10 % do 15 %; beleczki są pocięte i mają przekrój poprzeczny w kształcie kwadratu o boku 39 mm. Beleczki układa się w 14 warstwach na ramie wspornika metalowego. Beleczki leżące wszerz mają stałą długość 500 mm. Beleczki leżące wzdłuż mają długość odpowiadającą wielkości pożaru testowego. Nie dopuszcza się pożarów testowych powyżej wielkości 55A. Każdy pożar testowy jest oznaczony liczbą i następującą po niej literą A Liczba w oznaczeniu określa: – długość pożaru testowego w decymetrach, tzn. długość beleczek drewnianych ułożonych wzdłuż pożaru testowego; – liczbę beleczek o długości 500 mm, w każdej warstwie ułożonej wszerz pożaru testowego.

Wykonanie pożaru testowego

Pożar testowy powinien być umiejscowiony w pomieszczeniu i chroniony przed przeciągami. Pomieszczenie badawcze nie powinno utrudniać naturalnego rozwoju pożaru i jego skutecznego gaszenia. Taca zapalająca powinna mieć szerokość 600 mm i głębokość 100 mm. Długość tacy powinna być o 100 mm większa niż długość pożaru testowego. Tacę zapalającą umieszcza się centralnie pod stosem tworzącym pożar testowy. Do tacy należy wlać wodę, do wysokości 30 mm. Następnie wlać heptan w ilości zapewniającej uzyskanie czasu palenia 2 min 30 s. Należy zapalić heptan. Po 2 min palenia usuwa się tacę spod stosu. Następnie należy pozwolić, aby stos palił się przez dalsze 6 min, zapewniając łączny czas wstępnego palenia równy 8 min, po którym pożar testowy jest rozwinięty i może być rozpoczęte gaszenie. Osoba wykonująca badanie powinna uruchomić gaśnicę i skierować strumień na pożar testowy, poruszając się wokół niego według własnego uznania, w celu osiągnięcia jak najlepszego wyniku. Całkowitą zawartość gaśnicy należy wyładować strumieniem ciągłym albo przerywanym. Maksymalny czas gaszenia niepowinien być większy niż 5 min – dla pożarów testowych o wielkości do 21A włącznie i nie większy niż 7 min dla większych pożarów. W obydwu przypadkach pożar należy obserwować jeszcze przez 3 min od tego momentu. Wynik badania uznaje się za pozytywny, jeżeli wszystkie płomienie zostaną ugaszone i nie pojawią się ponownie podczas 3-minutowej obserwacji.

Pożary testowe grupy B

Właściwości pożaru testowego

Pożary testowe grupy B wykonane są z użyciem cylindrycznych tac z blachy stalowej spawalnej. Niedopuszcza się pożarów testowych większych niż 233B. Pożary testowe są oznaczone liczbą i następującą po niej literą B, przy czym liczba oznacza objętość cieczy w tacy, w litrach. Tac używa się stosując poduszkę wodną, z następującą proporcją: 1/3 wody i 2/3 paliwa.

Pożar testowy – wykonanie

Prędkość wiatru nie powinna być większa niż 3 m/s. Jako paliwo do pożarów testowych grupy B stosuje się węglowodór alifatyczny, zwany heptanem technicznym. Gaszenie powinno być rozpoczęte w ciągu 10s od zakończenia okresu swobodnego palenia, trwającego pełne 60 s.

Pożary testowe grupy C

Nie wykonuje się badań skuteczności gaśniczej w odniesieniu do grupy pożarów grupy C (pożary gazów). Producent może deklarować taką skuteczność, ale tylko w odniesieniu do gaśnic proszkowych, które wcześniej uzyskały pozytywne wyniki badań dla grupy pożarów A B lub B

——————————————————————————————————————————————————————————————————————————————–

Warunki wyposażenia stacji paliw i magazynów gazów w gaśnice oraz sposób ich doboru wynika z § 81 i 120 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 21 listopada 2005 r. (Dz. U. Nr 243, poz. 2063)

http://www.ogniochron.eu/!data/attachments/stacje_paliw.pdf

http://www.ogniochron.eu/!data/attachments/rozp._mswia.pdf

http://www.ogniochron.eu/!data/attachments/rozp._m._infr..pdf

http://www.ogniochron.eu/!data/attachments/ga%C5%9Bnica.doc

Lipiec 30, 2016 / Bez kategorii

Udostępnij Wpis

O Autorze

Koszyk

  • Brak produktów w koszyku.

Logowanie